Blog Of Neil Lord Guitang

Pokpok... hostes... malalandi... bugaw...

Ilan lamang ang mga ito sa madalas nating maisip na termino kapag naririnig natin ang bansag naJAPAYUKI.

Ngunit tama kaya ang mga ito? Sino nga ba ang isang Japayuki?

Ang bansag na Japayuki ay pinaniniwalaang nagmula sa isang salitang hapon na"Karayuki". Ito ang tawag sa isang dalagang Haponesa na nangibang-bansa noon ngunit naging biktima ng prostitusyon noong 1870 hanggang 1940. Ang turing na Japayuki ay itinulad sa turing na "Karayuki" na nangangahulugang mga Pinay na pumunta sa Japan upang maghanapbuhay kagaya ng isang Karayuki.

Ang terminong Japayuki ay ang tawag sa mga babaeng entertainers sa Japan na madalas ay lahing Pinoy. Justo naman ang tawag sa mga lalaki. Sa kalaunan naging pangkalahatan ang tawag na Japayuki sa sinumang Pililipino na naghahanapbuhay sa Japan. Sumikat ang bansag na ito noong 1980s sa mga club sa Japan na isa sa mga bansang mahilig sa club-entertainment. Gustong-gusto ng mga Hapon ang mga Pilipino sapagkat kilala nila tayo na masipag, maaasahan at madalang magreklamo kahit mabigat ang trabaho.

Lingid sa kaalaman ng marami, ang pagiging entertainer sa Japan ayisang malinis at marangal na trabaho. Ito ay binabayaran ng mga Hapon ng malaking halaga. Ang alam ng marami, kapag isa kang Japayuki ang trabaho mo ay magbenta ng aliw, ligaya at laman o seks. Ngunit ang hindi natin alam, ang trabaho lamang ng Japayuki sa Japan ay kumanta, sumayaw, magpatawa (standup comedy), makipag-usap sa mga panauhin, at magsilbi ng pagkain. Maaari din itong tumukoy sa mga Pinay na naghahanapbuhay bilang mga "hospitality girls" sa mga among Hapon. At maaari ding tumukoy sa mga kababayan nating naghahanapbuhay at naninirahan na sa Japan.

Hindi katulad ng iniisip ng marami dito sa Pinas, ang pagiging Japayuki ay isang maayos na hanapbuhay. Ang mga Guest Relations Officers o GRO sa Japan ay iba sa mga GRO dito sa Pilipinas na totoong nagbebenta ng seks o laman. Maliban na lamang kung pumayag ang isang Japayuki na gawin ang ganitong bagay.

Ang isa pang dahilan kung bakit nagkaroon ng ibang turing ang bansag na Japayuki ay ang tinatawag na White Slavery na laganap din sa Japan at sa ibat-ibang panig ng mundo. Gawa ito ng mga illegal recruiters dito sa Pilipinas at sa Japan na nagpapangako ng magandang trabaho ngunit lingid sa kaalaman ng mga biktima ay ibebenta sila sa mga sindikato at gagawing mga alipin sa seks. Ibubugaw sila at gagawing mga tagabenta ng aliw o seks sa mga Hapon. Yakuza ang tawag sa mga grupo na pangunahing dahilan ng karahasan at sindikato ng white slavery sa Japan. Dahil dito, nagkaroon ng ibang kahulugan ang pagiging entertainers ng mga Pilipino sa Japan at nagkaroon ng ibang istorya ang salitang Japayuki.

Kung suswertihin ang isang Japayuki ng trabaho sa Japan, mataas na kita o sahod ang kanyang natatanggap. Maliban na lamang kug nakatagpo sila ng mababang pasahod ng mga amo nila, ang isang Japayuki ay kumikita ng humigit kumulang na $3,000 sa isang buwan. Katumbas ito ng P135,000 (P45 = $1) kada buwang sahod at mas malayong mataas kaysa sa sahod ng isang propesyunal dito sa ating bansa. Kaya naman madalas tayong makakita ng mga balikbayan na Japayuki sa Pinas na nakakapagpatayo ng magara at malalaking bahay.

Kaya naman kahit mababa ang tingin sa kanila ng marami nating kababayan dahil sa tipo ng kanilang trabaho, itinuturing sila ng bansang Pilipinas na mga "Bagong Bayani" sapagkat isa sila sa mga pinagkukunan ng bansa at ng ating ekonomiya ng mga dolyares sa pamamagitan ng kanilang mga ipinapadala sa kanilang mga kamag-anak dito sa Pilipinas.

Kung susuriin sa isang positibong pananaw ang pagiging Japayuki ay isang turing na dapat bigyan din natin ng respeto. Maalis na sana ang maling pag-aakala ng lahat na ang pagiging Japayuki ay pagiging maruming GRO sa Japan.

Lingid sa kaalaman ng lahat, marami na sa ating mga kababayan ang naghahanapbuhay sa Japan dahil sa kanilang taglay na talento, kakayahan, talino, at taglay na pagka-eksperto sa ibat-ibang propesyon sa isang legal na paraan. Kasama din dito ang katotohanang marami tayongFilipino Scholars ang ipinapadala sa Japan taon-taon upang mag-aral ngEducation, Law, Destistry, Engineering, Agriculture at iba pang kurso. Ang mga "Mombusho" (Japanese Government) scholars ay pinapag-aral ng Japan ng libre sa matataas at tanyag na universidad.

Maliban sa mga estudyanteng ito na tinatawag pa ring Japayuki, ang ibang mga Japayuki sa Japan ay nagtatrabaho bilang mga religious workers, software engineers, hotel staff, restaurant operators at mga nurses. Ibig lamang sabihin nito na ang trabaho sa Japan ay hindi lamang pagiging "Japayuki" na sa marami ay isang maruming trabaho.

Dahil sa kaalamang ito, nawa ay magkaroon na tayo ng bagong pagtingin sa mga kababayan nating naghahanapbuhay sa Japan. Ispesipiko man o naging pangkalahatan ang turing na Japayuki, nararapat lamang na bigyan natin sila ng marapat na pagrespeto sa kanilang hanapbuhay at pagkatao. Maging ang mga biktima ng illegal recruitment at White Slavery ay huwag din sana natin bigyan ng mababang turing sapagkat sila ay mga biktima lamang. Kung gayon, hindi marapat na isipin ng sinuman na ang pagiging Japayuki ay marumi at walang dangal. Sapagkat, ang mga Japayuki ay marangal, malinis, at mga BAGONG BAYANI din ng ating bansa.

"Nagpapaligo ako ng batang hindi akin, samantalang hindi ko alam kung nanlilimahid na sa dumi ang aking bunsong anak sa pinas!"

"Kumakain ako ng saganang pagkain dito, samantalang ang pamilya ko sa pinas hindi ko alam kung may nakakain pa. Natutulog ako sa maayos na kama samantalang ang mga anak ko nagsisiksikan sa isang masikip na higaan."

"Nagpapakapagod ako dito umaga hanggang gabi upang matustusan ko ang pangangailangan ng aking pamilya, sa kalaunan mababalitaan ko nanambababae ang walang-hiya kong asawa. Nilulustay sa sugal, alak, bisyo at kalayawan ang perang dugo't pawis ko ang puhunan!"

"Lintik na buhay to! Delayed na naman ang sahod! Mga anak ko sa Pinas hindi pa nakakabayad ng matrikula! Kung minamalas ka nga naman oo! Mare, lalabas ako maghahanap ng extra kung kinakailangan ibebenta ko ang aking sarili!"

"Kabayan, meron ka bang extra dyan? Pwedeng pahiram naman muna bayaran ko sa sahod. Kailangan ko lang magpadala ng pera sa pamilya ko sa Pinas, mapuputulan na daw sila ng kuryente at tubig, palalayasin na daw sila ng may-ari ng bahay na inuupahan ng pamilya ko, wala na daw sila makain."

Ito ang madalas na saloobin at kalungkutan ng bawat isang ina, ama, ate, kuya at mga kababayan nating manggagawang Pilipino na nasa ibang bansa upang maghanapbuhay. Iniwan ang kanilang mga anak, pamilya, at kamag-anak upang makipagsapalaran sa ibayong-dagat. Marami ang dahilan kung bakit napipilitan ang marami nating kababayan na mangibang-bansa. Ito ay ilan lamang sa napakaraming dahilan kung bakit iniiwan ng ating mga kababayan ang Pilipinas upang habulin ang kapalaran sa ibang bansa. Ang iba naman ay sadyang biktima lamang ng isang masaklap na katotohanan.

1. PAGTAKAS. Ito ang salitang aking naisip na angkop upang ilarawan ang dahilan kung bakit marami ang lumalabas sa ating bansa. Ang kahirapan, kaguluhan, at kurapsyon sa ating bansa ang ilan sa mga dahilan kung bakit tumatakas ang ating mga kababayan sa ating teritoryo. Sino ba ang gustong manirahan sa isang bansang sagana sa kahirapan?

Marami sa ating mga kababayan (karamihan ay mga nakapagtapos ng kolehiyo) ang napipilitang tumanggap ng trabaho na hindi angkop sa kanilang edukasyon. Marami sa kanila ang napipilitang maging DH (Domestic Helper) para lamang magkaroon ng trabaho. Tama nga naman, mas nanaisin mo pang maging DH kaysa naman tumambay sa Pinas at maging palamunin ng mga magulang. Kung hindi naman, mas gugustuhin mo pang tumakas sa Pilipinas at maging TNT (Tago-ng-Tago) sa ibang bansa para lamang mabuhay ang iyong pamilya at mga anak.

2. WALANG SAPAT NA TRABAHO AT SAHOD SA PINAS. Angkakulangan ng sapat na hanapbuhay sa ating bansa ay isa rin sa mga nakahanay na dahilan kung bakit marami sa ating manggagawang Pilipino ang nagnanais na maghanapbuhay sa ibang bansa. Kung meron mang trabaho dito sa Pinas, sa malimit na pagkakataon hindi sapat ang suweldo upang tustusan ang malaking gastusin ng pamilya. Kaya, kapag may pagkakataon na maghanapbuhay (sa ibang bansa) sa mas malaking sahod, sinusunggaban ito ng bawat manggagawang Pilipino.

Ngunit kasabay ng pagtakas na ito ay ang pag-iwan sa mga anak (ang iba ay musmos pa) dito sa Pilipinas. Marami sa mga batang Pilipino ang naiiwan sa kanilang mga kamag-anak sapagkat nasa ibang bansa ang kanilang mga magulang upang maghanapbuhay. Ang katumbas ng pagtakas na ito ay maaaring magandang kapalaran ng magulang na nasa ibang bansa at kaginhawaan o kahirapan naman sa mga anak na iniwan dito sa Pilipinas sa kamay ng mga kamag-anak.

Marami na tayong mga nabalitaan sa radyo, telebisyon at mga pahayagan ng kaso ng Domestic Violence, Child Abuse, at Juvenile Delinquency at malimit na mga biktima ay mga iniwang anak ng mga OFW o kung hindi naman ay nasa ibang bansa ang isang magulang (ina o ama). Sa halip na maging magaan sana ang buhay ng isang OFW, sa malimit na pagkakataon mas nagiging mabigat ito dahil sa ganitong mga pangyayari.

3. INUTIL NA ASAWA. Maraming babaeng manggagawang pinoy angnapipilitang mangibang bansa upang matustusan ang kakulangan ng kanilang pamilya lalo na ng kanilang mga tamad at inutil na asawa. Mas gugustuhin pa ng mga babaeng Pilipino na mahiwalay sa kanilang mga anak upang lumayo lamang sa buhay na ibinibigay sa kanila ng kanilang mga asawang wala din hanapbuhay.

Sila yung mga babaeng nakapag-asawa ng mga iresponsableng lalaki na walang ibang ginawa kundi tumambay sa kanilang bahay at maghintay ng maihahain na pagkain sa lamesa. Sila yung mga asawang wala na ngang makain, nagdadala pa ng mga barkadang lasenggo at sugarol sa kanilang bahay upang lumaklak ng alak. Mas gugustuhin pa ng isang babaeng Pilipino na maging DH (Domestic Helper) sa ibang bansa, sapilitang iwan ang kaniyang mga anak, upang maghanapbuhay sa ibang bansa para lamang matustusan ang kakulangan ng kanilang mga batugang asawa.

Tinitiis ng mga manggagawang Pinay ang mag-alaga ng mga anak na hindi sa kanila upang matustusan lamang ang pangangailangan ng kanilang pamilya. Ginagawa rin nila ito upang makatakas sa hirap ng buhay dala ng kanilang tamad at inutil na asawa.

4. PAG-ABOT AT PAGTUPAD SA MGA PANGARAP. "Walang asenso dito sa Pinas." Ito ang madalas na dahilan ng mga kababayan nating matayog ang pangarap sa buhay. Ika nga, nauubusan na ang Pilipinas ng mga matatalino at respetadong mga manggagawa sapagkat lumalabas sila ng bansa upang ibenta ang kanilang mga serbisyo at kakayahan sa ibang bansa sa mas mataas na sahod.

Hindi lingid sa atin na marami tayong mga kababayang propesyunal na naghahanapbuhay sa ibang bansa. Halimbawa na lamang dito ang executive chef ng White House na isang Pilipina na sana nagbibigay ng sariling serbisyo sa ating sariling Pangulo. Ngunit ang pangulo ng Estados Unidos ang nakakatikim ng kanyang masarap na hain ng pagkain.

Marami din tayong mga kababayan sa ibang bansa na humahawak ng matataas na posisyon tulad ng superbisor, manager, top executives, at stakeholders sa kani-kanilang mga kumpanya. Kabilang dito ang mga propesyong tulad ng doctor, lawyers, engineers, certified public accountants, auditors at iba pa. Nangangahulugan ito na bagamat ang tingin ng ibang bansa sa mga manggagawang Pilipino ay mga DH lamang, lingid sa kanilang kaalaman na ang bawat bansa sa buong mundo ay may Pilipinong manggagawa na bumubuhay sa kanilang mga kumpanya.

Ngunit katotohanan din na bagamat meron tayong ganitong mga propersyunal sa ibang bansa, hindi maikakaila na iniwan din nila sa kani-kanilang mga magulang ang kanilang mga anak. Ang ibang mga iniwang bata, musmos pa lamang ay iniiwan na dito sa Pinas ng kanilang mga magulang upang maghanapbuhay sa ibang bansa. Ang iba naman maaaring iniwan sa kanilang mga kamag-anak na kung minsan nagiging kalunuslunos ang kanilang kalagayan sa kanilang mga kamay. Ngunitmapapalad ang ganitong mga bata kung tutuusin, sapagkat paglaki nila meron silang magagamit na panustus sa kanilang kinabukasan.

5. ANG PANGARAP KONG KANO. Ordinaryo ng makita ang mga kababayan nating nakapag-asawa ng mga dayuhan. Makikita mo sila sa bawat sulok ng Pilipinas. Isang katotohanan sa mga Pilipina na marami sa kanila ang may pangarap na makapag-asawa ng puti o kano. At isa ring katotohanan na ginagawa nila ito sapagkat umaasa sila na makukuha sila ng mga dayuhan pabalik sa kanilang mga bansa. Ang iba naman nakapagasawa na mismo sa abroad ng isang dayuhan at hindi na nakauwi dito sa Pilipinas sapagkat meron na silang pamilya sa piling ng isang dayuhan.

Ngunit hindi maikakaila na marami sa ating mga kababayan ang iniwan ng kanilang mga asawang dayuhan. Kaya naman, marami tayong nakikitang kababayan nating mga kabataan na mukhang dayuhan ang itsura. Ito yung mga kabataan na ang mga ama ay mga dayuhan. At ito rin yung mga kabataang iniwan ng kanilang amang dayuhan dito sa Pilipinas. Sila yung mga tinatawag na Amerisians.

Isang masaklap na katotohanan na marami tayong mga kababayang Pilipina ang isinama ng kanilang mga kasintahan o asawang dayuhan sa ibang bansa na walang kaalam-alam na gagawin lang pala silang mga alipin at tauhan.

6. BIKTIMA NG HUMAN TRAFFICKING AT WHITE SLAVERY.Marami ang manloloko sa Pilipinas, kapwa Pilipino man o dayuhan. Sila yung mga taong nagpapangako ng magandang hanapbuhay sa ibang bansa. Ang madalas na biktima ng mga ito ay mga menor-de-edad na mga kabataan. Ito yung mga kabataang nangangarap makapagasawa ng mga dayuhan. Ngunit, lingid sa kanilang kaalaman na sila ay ibebenta sa ibang bansa upang maging mga alipin ng mga dayuhan.

Ang iba naman ang inaakala nila ay papasok sila sa isang magandang kumpanya ngunit kapag sila ay nasa ibang bansa na, mauunawaan nila na sila ay gagawing katulong ng mga malulupit na dayuhan. Marami na tayong nabalitaan na namatay na mga kababayan natin sa kamay ng malulupit nilang mga amo. Ang epekto nito, hindi lamang ang nawalang buhay ng isa nating kaawa-awang kababayan kundi pati na rin ang kahirapan at hinagpis ng kanyang iniwang mga anak at pamilya sa Pilipinas.

7. ENTERTAINMENT FOR SALE. Sino ang hindi nakakaalam ng turing naJapayuki? Sila yung mga kababayan nating entertainers sa Japan. Japayuki ang tawag sa mga babaeng entertainers, Justo naman ang tawag sa mga lalaki. Sila ang mga manggagawa nating Pilipino sa Japan na ang hanapbuhay ay magbigay aliw sa pamamagitan ng talento sa pagkanta at pagsayaw sa mga club, beerhouse, studios, at hotels sa mga manunuod na Hapon.

Para sa iba, ang turing na Japayuki at Justo ay may masama at mabuting kunotasyon. Ang mga Japayuki kasi ay iniisip ng marami na mga tagaaliw ng mga Hapon. Kapag sinabi kasi sa Pilipinas na tagaaliw, binibigyan natin ito ng ibang kahulugan tulad ng turing na pokpok, hostes, at mga magdalena. Inaakala natin na isang maruming hanapbuhay ang pagiging Japayuki at Justo. Sa kalaunan, inuuyaw natin ang ating kapwa Pilipinona matapat na naghahanapbuhay sa ibang bansa.

Dito nagiging kawawa ang mga kabataan nating may mga magulang na Japayuki o Justo. Sapagkat inuuyaw (inaasar) sila ng kanilang mga kapwa kabataan na Japayuki daw ang kanilang mga magulang. Binibigyang kahulugan nila na marumi ang pagiging Japayuki o Justo. Ito naman ngayon ang maitatatak na isip ng kawawang bata at kakalakihan niya ang paniniwalang ang pagiging Japayuki o Justo ay marumi.

Ngunit ang totoo, hindi ganito ang mga Japayuki at mga Justo. Marami sa kanila ang malinis ang hanapbuhay sa Japan. Ang pagiging Japayuki at Justo ay isang klase ng trabaho sa Japan na binabayaran ng mga Hapon ng mataas na sahod. Lingid sa kaalaman nating lahat na hindi mga pokpok o hostess ang mga Japayuki at Justo. Hindi natin alam na may mga klase ng Japayuki at Justo na ang trabaho lamang nila ay kumanta, sumayaw at magtanghal sa harap ng mga Hapon. Hindi sila pwedeng ilabas sa club o beerhouse (tulad ng mga pokpok) ng mga Hapon para bayaran sa seks. Ipinagbabawal din sa mga Hapon na sila ay hawakan o bastusin. Kaya naman mataas ang tingin ng mga ito sa kanila.

Kaya naman madalas ang mga kababayan nating Japayuki ay nakakapaguwi ng mga "lapad" (pera ng Hapon) at nakakapagtayo ng magaganda at malalaking bahay kapag nagkaroon ng magandang kapalaran sa Japan.

Sa ibang dako naman, ang mga nabanggit sa ibaba ang ilan sa mga dahilan kung bakit nangingibang bansa ang mga Pilipino.

8. ANG PANGARAP KONG STATE-SIDE NA EDUKASYON. Tanggapin na natin, kung ikukumpara ang kalidad ng edukasyon sa Pilipinas, mas malayong mas maganda ang kalidad ng edukasyon sa ibang bansa. Kaya naman, ang ilan sa ating mga kababayan na may kakayahang tustusan ang pag-aaral sa ibang bansa, mas nagnanais na mangibang bayan upang manaliksik ng mas mataas na kaalaman. Ang ilan sa ating mga propesyunal at mga respetadong opisyal sa gobyerno ay sa ibang bansa kumuha ng edukasyon tulad ni Senador Miriam Defensor na kilala nating talaga namang napakatalinong Pilipino.

9. AYOKO NG MAGING PILIPINO. Hindi mahirap ang bayang Pilipinas! Bakit? Sapagkat hindi natin maikakaila na bagamat may mga kababayan tayong lumalabas ng bansa upang maghanapbuhay, meron din naman tayong mga kababayan na nangingibang bayan sapagkat gusto nilang subukanang mabuhay sa ibang bansa.

Green Card, ito ang pangarap na makuha ng sinumang Pilipino na nangangarap maging mamamayan ng Estados Unidos. Marami na tayong mga kababayang Pilipino ang naging ganap ng Amerikano sa pamamagitan ng batas ng Estados Unidos. Kapag meron kang Green Card ibig sabihin nito isa ka ng mamamayan ng U.S.

Ngunit sa kabila ng katotohanang ito, katotohanan din na bagamat may mga kababayan tayo na ganap ng mga Amerikano, hindi nila maikakaila na hindi lahat ng miyembro ng kanilang pamilya (ang iba ay mga anak at asawa nila) ay mga ganap na ring mga Amerikano. Ang totoo, marami pa sa kanilang mga kamag-anak ang nandito pa sa Pilipinas na naghihirap at naghihintay na makuha sila ng kanilang mga magulang o kamag-anak sa ibang bansa.

10. TAWAG NG TUNGKULIN. Ang huling bahagi ng mga dahilan kung bakit nangingibang bansa ang mga kababayan nating mga Pilipino ay ang tinatawag nating "tawag ng tungkulin". Meron itong ibat-ibang kahulugan sapagkat ang "tungkulin" ay isang malawak na termino.

Meron kasi tayong mga kababayang propersyunal na gustuhin man nila o hindi, kailangan nilang mangibang bansa dahil sa uri ng kanilang kakayahan o propesyon. Tulad na lamang ng mga pastor, pari, at mga ebanghelista na kailangang madestino sa kanilang mga kongregasyon na nasa ibayong dagat na sakop ng kanilang tungkulin. Ang mga iba naman ay mga direktor, artista, at espesyalista. Ang iba naman ay mga ipinadala ng mga pampubliko at pribadong tanggapan tulad ng mga embahador at mga tagapag-ugnay sa ating pamahalaan. Ang mga nasa pribadong sektor naman, ipinapadala ang ilan sa kanilang mga Pilipinong manggagawa sa ibang bansa upang pangasiwaan ang kanilang negosyo sa ibayong dagat. At katulad ng iba, ang mga manggagawang ito ay kailangang iwan dito sa Pilipinas ang kanilang mga anak, pamilya at kamag-anak sa pag-asang magkakaroon sila ng magandang kapalaran sa ibang bansa.

Tunay, nagkalat ang mga Pilipino saan mang dako ng mundo. Ang bawat Pilipinong ito ay may ibat-ibang dahilan kung bakit sila naroon. Napadpad sila sa ibayong dagat sa ibat-ibang uri ng kanilang kapalaran at mga pangarap. Mahirap man o mahirap, matagumpay o nasawi, at masaya man o malungkot ang kanilang mga buhay iisa lang ang mananatiling katotohanan....saan mang sulok ng mundo naruroon ang mga kababayan natin, mananatili sa kanilang mga ugat ang dugo ng isang Pilipino.

Ito ang pinakasikat na kahon sa Pilipinas.

Ito ang pinaka-aasam na kahon ng mga pinoy na may kamag-anak sa ibang bansa.

Ito ang kahon nanaglalaman ng buong mundo pabalik sa ating bansa.

Ito ang kahon nasumisimbolo sa mga OFW.

Tama, ito ang tanyag na BALIKBAYAN BOX.

Naisip ko lang isa-isahin ang sampu (10) sa mga karaniwang nilalaman ng isang Balikbayan Box. Masayang namnamin paminsan-minsan ang mga bagay na kung tawagin natin ay "state-side". Masarap balikan ang mga araw na nakatanggap tayo ng mga pangarap nating pasalubong mula sa ibang bansa. Halika at isa-isahin nating buklatin ang laman ng PINOY BALIKBAYAN BOX.

1. SANDAMAKMAK NA TSOKOLATE. Ito ang unang-una mong makikita sa loob ng isang balikbayan box. Matitikman mo ang ibat-ibang klase ng tsokolate na mula sa ibang bansa. Sino bang hindi nakatikim ng mamaning Sneakers, sobrang tamis na Butterfinger, mamahaling Lindt Chocolates, tanyag na Hersheys, Kisses, Mars, Hudhgens, at maraming marami pang ibang klase ng tsokolate. At sino bang hindi makakalimot bumili ng tanyag na Toblerone? Idagdag mo na rin dito ang ibat-ibang klase ngcookies at tinapay, crackers, waffers, at candies. Ito ang madalas na nasa ibabaw ng balikbayan box sapagkat madali itong matunaw.

2. MGA PLASTIC NA DE-PANGALAN. Oo, tama ang iniisip niyo. Mawawala ba naman ang mga nakaplastic-plastik na pasalubong sa loob ng isang balikbayan box? Malalaman mo kung kanino mapupunta ang naturang plastik na iyon sapagkat meron itong pangalan. Ibig sabihin nito, bago pa man ilipad ng eroplano o dalhin ng barko ang balikbayan box,meron ng nagmamay-ari nito dito sa Pilipinas. At walang pwedeng magbukas nito kundi ang nakapangalan.

Maaaring brand new original rubber shoes (Nike, Adidas, Reebok, etc), original na Rado watches o relo (pwede ring Seiko, Casio, o Aquamarine), original na celfon, original na PSP, original na shades, at iba pang mga ipinagpauna ng ipinabibili ng mga kamag-anak sa pinas. Nangyayari ito lalo na kapag may birthday, graduation, debut, binyag o ano pa mang okasyong hindi ka nabigyan noon ng regalo. Kaya bumawi ka at nagrequest ng gusto mong ipadala sa iyo sa balikbayan box.

3. MGA BAGS, DAMIT, SAPATOS AT MGA PANG-GARUTAY. Habang hinahalukay mo ang kaloob-looban ng balikbayan box mo, maaamoy mo na ang ibat-ibang klase ng mababangong amoy. Pero hindi mo agad ito makikita sapagkat sila ay nakasiksik sa mga bulsa ng mga bag na ipinadala sa iyo. Ito yung mga pabango at panggarutay (make-ups and accessories) na "state-side" na binili ng mga kamag-anak mo sa ukay-ukay sa ibang bansa.

Yung iba naman inipon ng mga kamag-anak mong OFW mula sa mga eroplanong kanilang nasakyan. Hindi nila ito ginagamit sapagkat gusto nila itong ipadala sa iyo. At mapapansin mo din, ang ibang pabango sa sobrang kabanguhan ayaw mo itong gamitin sapagkat baka magka-sinusitis ka. Ang masaklap kapag nasubrahan mong gumamit nito, mangangamoy bombay ka.

Madalas nakadisplay na lang ang mga pabangong ito sa harap ng tokador (mirror) sapagkat magaganda ang mga bote nito. Madalas ka rin makahanap sa loob ng kahon ng mga balat at matitibay na sapatos galing sa ibang bansa. Kasama ng mga ito ang mga bag na may tatak orihinal tulad ngChannel, Dolce and Gabbana, Louis Vitton, at Versace. At madalas hindi nakakalimutang buksan agad ang mga bulsa nito sapagkat maaari itong may lamang alahas, dollar, relo, o pabango.

4. MGA DE LATA, STATE-SIDE COFFEE, GATAS, AT MGA KESO. Ito ang mga dahilan kung bakit mabigat ang isang balikbayan box. Sino bang hindi pa nakakatikim ng tanyag na Spam Corned Beef, Campbells Soup, Imperial Luncheon Meat, Imperial Corned Beef at sausages.

Madalas pinag-aagawan din ng mga matatanda ang mga state-side na kapetulad ng Davidoff, Nescafe (na meron din naman dito sa Pinas), Hills Bros. Coffee, at marami pang iba.Madalas may kasama din gatas at creamer. Kung minsan meron din asukal na bloke-bloke ang disenyo.

Ang pinakapaborito naman ng mga bata (bukod sa mga tsokolate at candies) ay ang mga keso na may ibat-ibang lasa. Meron itong ibat-ibang disenyo, may bilog, parisukat, parihaba at iba pang hugis. Nakakatuwa din ang mga lalagyan ng mga ito at madalas hindi natin ito itinatapon kapag wala na itong laman. Itinatago natin ang mga ito sa ating mga kabinet. Kung hindi man, madalas ginagamit din natin ang mga ito na lalagyan ng kape, asukal, gatas, suka, asin, at kung ano-anu pa.

5. MGA STATE-SIDE NA SABON, TOILETRIES, AT GAMIT SA KUSINA. Sino ba namang makakalimot magpadala ng mga sabon na galing sa ibang bansa. Ang mga ito kasi ay mura doon. Hindi katulad dito sa Pinas na ang mga ito ay napakamahal. Hindi mawawala ang malalaking bote ng Jonhson and Jonhson soaps and shampoes, Dove Soaps, Nivea Soaps, Jergens Soaps, at ang mabangong sabon na Check. Hindi rin mawawala ang malalaking toothpaste na Closeup, Colgate, Pepsodyne, at Sensodyne na mahahalata mong binili talaga sa ibang bansa. Nandyan din ang malalaking bote ng shampoo and conditioners.

6. MGA PAMPAKINIS AT PAMPAGANDA NI ATE. Pinakaaabangan din ng mga nangangarap pumuti, kuminis, gumanda at gumwapo ang mga state-side na lotion, facial wash, moisturizers, toning creams, hand sanitizers, at beauty vitamins. Sikat na ipinapadala ang Dove lotions, Nivea, Jergens, Victoria's Secret, St. Ives, at Ponds. Kung dito mo bibilhin sa Pilipinas ang mga ito, sa halip na gumanda ka, papangit ka sa stress sa sobrang mahal ang presyo.

Madalas ang mga ito ay mga nakasiksik sa gilid-gilid ng balikbayan boxsapagkat hindi pwedeng mapisa ang mga ito. Ito rin ang sanhi ng mabangong halimuyak kapag binuksan ang isang balikbayan box.

7. MGA PANGARAP NA ALAHAS AT ACCESSORIES INAY. Ang mga ito naman ang pinakahihintay na mahalukay ng mga nanay. Hindi mo agad ito makikita sapagkat bukod sa madalas maliit lamang ang sisidlanng mga ito, madalas ito ay isinisiksik kung saan sa loob ng balikbayan box. Maaaring nasa bulsa ng isang bag, nasa bulsa ng isang pantalon o damit, nasa loob ng isang box na malaki na meron pang isang-daang box sa loob, o nakaipit sa isang sobre. Maliliit ang mga ito ngunit ito ang pinaka-aabangan ng mga nanay at tatay...ang pasalubong na alahas para sa kanila.

8. MGA KURTINA AT BEDSHEETS NI INAY. Bukod sa alahas at mga makikinang na bagay, ang mga kurtina at bedsheets naman ang isa sa tunay na nakakapagpasabik sa mga nanay habang hinahalukay ang balikbayan box na ipinadala ng kanilang mga anak na nasa ibang bansa. Mahahalata mo kasi sa isang bahay kung meron silang kasambahay na nasa ibang bansa. Madalas may magaganda, makakapal, makikinang, atmalalapad na kurtina ang mga bintana at pintuan ng mga bahay na ganito. Kung papalarin kang pumasok sa kanilang silid-tulugan,mapapansin mo ang magara at malapad na king-size bedsheets sa kanilang mga higaan.

9. MGA ORIHINAL NA LARUAN NI JUNIOR! Ang remote controlled cars at mga "talking and walking robots" na yata ang pinakasikat na pasalubong sa mga batang lalaki na may mga magulang o kapatid sa ibang bansa. Barbie dolls at Brat dolls naman para sa mga batang babae.Kung hindi man, mga malalaki at supercute stuff toys tulad nila Hello Kitty, Tweety Bird, Garfield, Elmo at Olive. Mawawala ba naman ang mga maliliit na Marvel Heroes at mga tau-tauhang laruan?

Sa panahon ngayon, medyo demanding na mga bata. Madalas ayaw na nila ang pangkaraniwang laruan tulad ng maliliit na kotse, manika at mga toys accessories. Ang gusto na ng mga bata ngayon ay ang mgamamahaling laruan tulad ng PSP, Wii, Nintendo, PS5, MP4 with Games at iba pang modernong laruan. Ang mga nagbibinata naman, gusto nila ng bagong cellphone, mp3/mp4, iPod, relo, at laptops. Kaya hindi nakapagtataka kung meron ka ding mahalukay na mga ganito sa loob ng balikbayan box.

10. MGA APPLIANCES NA PINAGKASYA SA KAHON. Kung pwede lang ipadala ng mga OFW ang lahat ng klase ng appliances na meron sila sa ibang bansa, ipapadala nila ito sa Pilipinas. Ang mga madalas na ipadala ay TV, LCD, laptops, Mini-Component, Microwave Oven, Heaters, Grillers at marami pang appliances na pinagkasya sa loob ng balikbayan box. Kung pwede lang maglagay ng ref, washing machine, aircon, at gas and electric range gagawin din nila.

Mapapansin mo ang mga appliances na galing sa ibang bansa. Una, sa itsura ng saksakan ng mga ito. Ang mga ito ay madalas may tatlong panusok sa kuryente o saksakan. Pangalawa, sa boltahe ng kuryente. Kapag ang appliances ay galing sa Amerika, ang mga ito ay may 110 na boltahe. Madalas ang mga ito ay pumuputok kapag ginamit na dito sa Pinas na may 220v na saksakan. Pangatlo, sa brand, pangalan, o tatak ng appliances. Kung Made in Kuwait, o USA, o Singapore, o Finland ang mga ito, tiyak orihinal itong binili sa ibang bansa. Pero kung Made in China ito, malamang binili yun sa ukay-ukay o di kaya sa mga tiangge sa ibang bansa .

Ang balikbayan box na nga siguro ang simbolo ng isang manggagawang Pilipino sa ibang bansa. Ito ay naglalarawan ng ibat-ibang pangarap na umunlad at guminhawa ang pamumuhay. Ito rin ay sumasagisag sa ugali ng bawat Pinoy na mahilig pa rin sa state-side na mga kagamitan. Makikita mo rin sa loob ng isang balikbayan box ang bawat pagsasakit at pagsisikap ng bawat manggagawang Pilipino. Ito ang nagkukubli sa kanilang mga kalungkutan at ligaya, sa kanilang hirap at ginhawa, sa kanilang hapis at mga pag-asa.

Tunay, ang balikbayan box madalas nagkukubli at nagtatago ng tunay na kalagayan at buhay ng mga kababayan nating OFW sa ibang bansa.